

Νεαρής ηλικίας άνδρας μετά από τροχαίο ατύχημα με μηχανή υποβλήθηκε σε οστεοσύνθεση με λάμα και βίδες για κάταγμα κνήμης – ποδοκνημικής. Ενώ το τραύμα επουλώθηκε ικανοποιητικά υπήρξε μια περιοχή που του τραύματος που όπως φαίνεται στις εικόνες δεν επουλώθηκε ποτέ. Η περιοχή αυτή είναι σαφές σημείο υποκείμενης οστεομυελίτιδας παρουσία ξένων σωμάτων (λάμα και βίδες). Η συγκεκριμένη περιοχή αφορά στον δερματικό πόρο του συριγγίου που έχει δημιουργηθεί λόγω της οστεομυελίτιδας σε έδαφος ξένων σωμάτων. Μπορεί κανείς να παρατηρήσει την παρουσία πύου στα μαλακά μόρια. Η καλλιέργεια από το συρίγγιο (αν και αναξιόπιστη) ανέδειξε χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο MRSA (ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη) με ευαισθησία όμως στις κινολόνες. Αποφασίστηκε από κοινού με τον ασθενή χρόνια κατασταλτική αγωγή με αντιμικροβιακά φάρμακα (αντιβιοτικά) έως ότου βρεθεί η κατάλληλη ομάδα και Κέντρο να αφαιρεθούν τα υλικά, να γίνουν καλλιέργειες υλικών και οστού και να λάβει πλέον στοχευμένη αντιμικροβιακή χημειοθεραπεία βάσει αποτελέσματος καλλιεργειών.
Ο ασθενής έλαβε από του στόματος σιπροφλοξασίνη και ριφαμπικίνη. Η δράση του συνδυασμού αυτού είναι βέλτιστη σε ευαίσθητους σταφυλοκόκκους. Περιγράφεται συνέργεια του συνδυασμού ότι δρα κάτω από τη βιομεμβράνη που σχηματίζουν οι μικροοργανισμοί αυτοί πάνω στα ξένα υλικά. Ο προγραμματισμός αφορούσε σε Χειρουργική αφαίρεση των υλικών αφού πρώτα θα είχε διακόψει τα αντιμικροβιακά επί 2 τουλάχιστον εβδομάδες. Χορήγηση αντιμικροβιακών ενδοφλεβίως επί τουλάχιστον 2 εβδομάδες και ακολούθως από του στόματος αγωγή βάσει αποτελεσμάτων καλλιεργειών υλικών και οστού. Η διάρκεια της από του στόματος αγωγής εξαρτάται από πολλούς παράγοντες αλλά δεν μπορεί να είναι λιγότερη των 6 εβδομάδων.